Dust bunny

De tienjarige Aurora is er van overtuigd dat er een monster onder de vloer van haar appartement leeft. Een ‘dust bunny’ die te voorschijn komt als je de vloer aanraakt – Sophie verplaatst zich dan ook gezeten op een groot bronzen varken al peddelend door het appartement.
Als op een dag haar ouders verdwenen zijn wendt ze zich tot haar benedenbuurman waarvan ze denkt dat het een superheld is, ze heeft hem immers een draak zien verslaan.
En als je een draak kan doden dan moet een stof-konijn ook te doen zijn. De buurman denkt er het zijn van maar neemt de opdracht aan.
Eigenlijk is de buurman een huurmoordenaar en hij vermoedt dat Aurora’s ouders eerder het slachtoffer geworden zijn van ‘monsters’ die het op hem voorzien hadden, maar zich in appartement vergisten.

Gefilmd in Budapest en vormgegeven als een kruising tussen de surrealistische decors van Jean-Pierre Jeunet (Delicatessen, Amelie) en de barokke kleurexplosies van Wes Anderson (Grand Budapest Hotel) is Dust Bunny een niet te rubriceren film die sprookjeselementen, horror-light, komedie, misdaad en malligheid aaneen smeedt tot een verrassend coherent geheel. Het debuut van Byran Fulller is een film die eigenlijk te leuk is om in een hokje te stoppen.