Mondays in the sun ( los lunes al sol)

In de noordwestelijke Spaanse kuststad is de scheepswerf waar Santa, José, Lino, Amador en Sergei werkten al enige tijd gesloten. In het dok ligt nog altijd ‘t laatste, onafgebouwde schip, als roestende getuige van voorspoediger tijden. Santa leverde zichzelf, in tegenstelling tot anderen, niet direct met een oprotpremie uit aan de grote leegte, maar verloor het gevecht tegen de bazen uiteindelijk toch. De woede en ontgoocheling komen soms boven in discussies met zijn lotgenoten, terwijl ze proberen om hun plaats in de maatschappij opnieuw te vinden.

Los Lunes al Sol is een hartverscheurende, maar soms ook humoristische Spaanse film, deels geïnspireerd op de realiteit van veel scheepswerven die in de vroege jaren 2000 sloten in Spanje, een tijd van economische veranderingen die de werkgelegenheid ernstig beïnvloedden. De film is dus een eerbetoon aan de arbeidersklasse en het harde leven van deze mensen. Het speelt zich af in een kleine havenstad aan de noordkust van Spanje en volgt een groep werkloze mannen die, na de sluiting van hun scheepswerf, proberen om hun plaats in de maatschappij opnieuw te vinden.

De film heeft een tragisch maar realistisch plot dat de kijker niet alleen in het verhaal trekt, maar ook in de kleine, menselijkere momenten die voorbijgaan in het dagelijks leven. Het toont de moed van gewone mensen die proberen hun leven weer op te bouwen, ondanks de tegenslagen die ze ervaren.

Javier Bardem, een van de meest gewaardeerde Spaanse acteurs, levert in Los Lunes al Sol een indrukwekkende prestatie als de werkloze Santa, die probeert zijn emoties en trots te beschermen te midden van zijn falen. Hij had veel gesprekken met mensen die hun werk verloren hadden, en zelfs wat tijd doorgebracht in een bar in Gijón (waar de film deels is opgenomen) om de lokale sfeer te begrijpen en zich meer in de personages te kunnen inleven.

In Los Lunes al Sol doet León de Aranoa iets unieks: hij volgt de personages niet alleen op hun reis naar een oplossing voor hun werkloosheid, maar toont ook de complexiteit van hun emoties, en hoe zij omgaan met falen en het herstel van hun identiteit. Dit maakt zijn films bijzonder menselijk.