Black Venus

Saartjie Baartman is een jonge Khoikhoi-vrouw uit Zuid-Afrika die aan het begin van de 19e eeuw haar thuisland verlaat. In de hoop op rijkdom en roem reist ze met haar meester naar Londen. Maar de werkelijkheid blijkt een wrede ontnuchtering. Saartjie wordt als de ‘Hottentot-Venus’ tentoongesteld op kermissen en jaarmarkten. Als het gezelschap naar Parijs gaat, wordt Saartjie tentoongesteld aan wetenschappers, die haar lichaam bestuderen en modelleren. Ze verandert van een object van voyeuristisch vermaak in een object van pseudowetenschappelijke nieuwsgierigheid.

Achter het schrijnende verhaal van Saartjie Baartman schuilt een bredere maatschappelijke context die regisseur Abdellatif Kechiche pijnlijk blootlegt. Een cruciaal onderdeel van de film is de rol van de antropologie van de 19e eeuw. Kechiche laat met Black Venus zien hoe toenmalige wetenschappers hun eigen racistische theorieën wilden bewijzen. Pas in 2002, na aandringen van Nelson Mandela, werd het stoffelijke overschot van Saartjie Baartman door Frankrijk aan Zuid-Afrika teruggegeven om daar met waardigheid te worden begraven.