Network

De doorgewinterde nieuwslezer Howard Beale (Peter Finch) hoort dat hij wegens tegenvallende kijkcijfers na jaren trouwe dienst wordt ontslagen. Tijdens zijn volgende live-uitzending knapt er iets. Hij kondigt aan dat hij volgende week live op televisie zelfmoord zal plegen. Beale wordt echter niet direct van de buis gehaald. De producenten ontdekken dat zijn woedeaanvallen en tirades enorme hoeveelheden kijkers trekken. In plaats van bezorgd te zijn over de mentale gesteldheid van Beale besluit de ambitieuze producente Diana Christensen (Faye Dunaway) de situatie uit te buiten door van het gezapige nieuwsprogramma een waar amusementsspektakel te maken. Terwijl oudere journalisten als Max Schumacher (William Holden) tevergeefs vasthouden aan journalistieke integriteit, groeit Beale met zijn kreet: “I’m mad as hell, and I’m not going to take this” uit tot de ‘Mad Prophet of the Airwaves’.

Het door Sidney Lumet geregisseerde en door Paddy Chayefsky geschreven Network uit 1976 had een profetisch karakter. De makers voorzagen al hoe kijkcijfers zouden zegevieren over serieuze journalistiek. Programma’s als Geraldo en The Jerry Springer Show van begin jaren negentig van de vorige eeuw zijn voorbeelden van TV formats waarbij hysterie en sensatie boven informatie kwam te staan. Network won destijds vier Oscars. Hoofdrolspeler Peter Finch overleed vlak voor de uitreiking aan een hartaanval en won de Oscar voor Beste Acteur postuum.