Shower

Na jaren van afwezigheid keert Liu Daming terug naar het badhuis dat zijn vader (Liu de Oude) samen met zijn jongere broer Erming runt. Daming, inmiddels een getrouwde en succesvolle zakenman, heeft nogal wat problemen om zich aan te passen aan het langzame leventje in het badhuis: terwijl zijn vader en zijn geestelijk gehandicapte  broertje zich aan het einde van een lange dag ontspannen met een bad, volstaat een snelle douche voor Daming.

Het badhuis functioneert als een sociale ontmoetingsplek voor een bont gezelschap van veelal oudere mannen dat dagelijks naar het badhuis komt om te schaken, krekelgevechten te houden, gemasseerd te worden en (natuurlijk) te baden. Heel, heel langzaam begint Daming te begrijpen hoe belangrijk het oude badhuis is voor niet alleen zijn vader en broertje, maar ook de klantengroep zelf. Maar de klantengroep wordt, net als zijn vader, steeds ouder. En de oude wijk zelf, waar het badhuis zijn maatschappelijke functie vervuld, staat op de nominatie om gesloopt te worden om plaats te maken voor torenhoge appartementencomplexen waar elk appartement zijn eigen douche heeft maar je geen krekels kunt houden.

Een lichthartige, met liefdevolle details aangeklede komedie over familie, vriendschap en traditie tegen de achtergrond van een alsmaar veranderende maatschappij. Shower – pas de tweede film die Zhang Yan maakte – had een van de vele ‘films met een boodschap’ kunnen zijn, ware het niet dat er door de hoofdrolspelers zo overtuigend geacteerd wordt dat de film dat label overstijgt.